حس

روزي مي گوييم شهريار، سلطان، قهرمان، افتخار ملت، آقاي گل جهان و روز ديگر فحش خار مادر نثارش مي کنيم. واقعا ما جزء قدر ناشناس ترين مردم تاريخ هستيم. از اين حرف شرمندم ولي واقعيت رو بايد قبول کرد. اميدوارم نسل هاي بعدي ما قدر ناشناس نباشن.

همه مي گن که چرا خودش را بازنشسته نمي کنه. به دايي چه ربطي داره که برانکو مي زارش تو تيم. ما عادت داريم که بيخودي توي هر چيزي پاي مافيا رو مي کشيم جلو. باور کنيد اگر دايي توي بازي با مکزيک نبود بورگتي دو سه تا گل به ايران ميزد. مگه کعبي 40 کيلويي مي تونست جلوي اونو بگيره. من که 18 سالم بود با 65 کيلو وزن توي درس تربيت چار دور دور زمين فوتيال مي دوئيدم به نفس نفس مي افتادم. حالا يه آدم 37 ساله مجبوره از اول تا آخر بازي هي بره حمله بعد بياد دفاع. اگر اين کار رو نکنه مي گن که توي دفاع شرکت نمي کنه. حالا هم که اين کار رو مي کنه مي گن که چرا گل نمي زنه. رونالدو رو تو بازي با کرواسي ديديد که فقط قدم مي زد؟ علي دايي هم اگر مي خواست اين کار رو بکنه توي 18 حريف وا ميستاد 1000 تا گل زده بود تا الان. اگر مي بينيد که با اين سن بالا هنوز هم از خيلي هاي ديگه بهتر بازي مي کنه دليلش اينه که اهل کثافت کاري نبوده. زندگي سالمي داشته.

هر طور باشه من هميشه علي دايي رو در خاطر خواهم داشت و ازش متشکرم که خيلي وقتا باعث شادي ما شد.